dudnię
Korpus Języka Polskiego PWN
Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
- ... pochmurni jak niebo nad ich miastem, wiedzieli, że coraz bliżej dudnią kroki batalionów pruskiego króla, że szpiedzy chytrego Fryderyka kręcą się...
- ... twarz wodą kolońską. Zapach miesza się z zapachem dymu. Koła dudnią, ręce w rękawiczkach poprawiają walizki, ściemnia się. Ludzie chowają paczki...
- ... jakie dreszcze wstrząsają dzisiaj ludami krajów niemieckich, jakie grzmoty podziemne dudnią pod brukami miast włoskich?... Może już jutro tę Francję ogarnie...
- ... co dzień koło południa
Pokład nagle się zaludnia:
Dźwięczą głosy, dudnią buty,
Ukazuje się z kajuty
Twarz przepita i czerwona
Kapitana...
- ... zwierciadła,
Dookoła noc zapadła.
Aż tu nagle, przed północą,
Koła dudnią i turkocą
I przed ganek swą karocą
Wjeżdża Wróżka. Cztery... - ... brzegi. (muzyka coraz bliżej) Słyszysz? Saksofon!
W.1 Basy! Basy dudnią! Basy prosto ze wsi. Też sie cieszą
jak umieją.
W... - ... naciągam czerwoną rękawicę,
Pięścią uderzam w bęben, wychodzę na ulicę,
Dudnią po bruku buty - trzeba o bruk się otrzeć -
Idziemy ja... - ... biją kołatki. Tłuką o siebie cienkie deszczułki, klekocą obracane młynki, dudnią gliniane bębny. Barwy tańczą w ich rytmie i poza nim...
- ... mam - w piersi! - Drzew wierzchołki -
w oczach!
Kroki moje już dudnią po grobli - nad rzeką.
Słychać je tak daleko! Tak cudnie... - ... wieży strażackiej oderwały się trzy postacie i poszły do nich dudniąc zgodnym krokiem. W pół rzutu kamieniem przystanęli. Jeden wystąpił.
- Na... - ... biegli polami bez końca, do lasu.
Za nimi zdyszani, ciężko dudniąc po miedzy biegli policjanci.
- Wąskopyski z Chuny Szają pozabijają ich... - ... odwrót młodzieży wypadł z nią na klatkę schodową, a potem, dudniąc po schodach, na ulicę.
Szczęsny słyszał z daleka gwizdki policji... - ... wiadomo, kto w nich mrugał, ale już nie człowiek!
Głowa, dudniąc, mknie po grobli, szukająca karku,
Jak ta dynia, gdy się... - ... Biegły po nim dwa tory kolejowe, po jednym kursowały pociągi dudniąc głucho, drugi właśnie budowali. Posunęli się już o ponad półtora...
- ... w grubej spała ciemności. Z hukiem przetoczył się ogromny powóz dudniąc po bruku.
Mochnacki posłał zdziwione spojrzenie w kierunku wyciągniętej nieruchomo... - ... ginęły w ciągłym, niespokojnym szurganiu wielu spiesznych stąpań.
Kiedy niekiedy, dudniąc głucho, przetoczyła się jak grom dorożka... Lub przemknął środkiem ulicy... - ... gumkach, ciążyło, potrącało się, kurczyło i rozciągało piszcząc, szumiąc i dudniąc na przemiany i dolegało chorej tak, jakby to ona sama...
- ... wiek za wiekiem,
Lecz nogi, trwając tuż pod podłogą,
Pobiegły dudniąc jarzystą drogą;
Most wyminęły i górę stromą,
Niosły chałupę w... - ... płaskim dachu lepianki i drżał, ilekroć basy zwędrowawszy pagórki schodziły dudniąc w dolinę.
Wolał sypiać na dachu, owinięty w dziurawą kołdrę... - ... armie rozgadanych ryb, niewstrzymany najazd pyskujących skopców i bredzących cebrów.
Dudniąc dnami, piętrzyły się wiadra, beczki i konwie, dyndały się gliniane...