igła

Wielki słownik ortograficzny PWN

igła ig•le, ig•łę; igieł

Słownik języka polskiego PWN

igła
1. «ostro zakończony stalowy pręcik z otworem do nawlekania nici, służący do szycia»
2. «część składowa przyrządu, urządzenia bądź narzędzie lub element narzędzia, kształtem przypominające igłę do szycia»
3. «cienki pręcik z wydrążonym otworem w środku, służący do wykonywania zastrzyków, pobierania krwi itp.»
4. «liść o wąskiej, ostro zakończonej blaszce, charakterystyczny dla drzew i krzewów iglastych»
5. zob. iglica w zn. 3.
6. zob. iglica w zn. 6.

• igielny • igiełka • igiełkowy
igła gramofonowa «sztyfcik osadzony w ruchomym ramieniu gramofonu, wydobywający dźwięki zakodowane na płycie»
igła magnetyczna «namagnesowana blaszka w busoli służąca do określania kierunku linii pola magnetycznego»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego