milczeć

Wielki słownik ortograficzny PWN

mil•czeć -czę, -czą; -cz•cie; -czał, -czeli

Słownik języka polskiego PWN

milczeć
1. «nic nie mówić, nie rozmawiać»
2. «nie kontaktować się z kimś»
3. «nie poruszać jakiejś sprawy; też: nie reagować na coś, nie protestować przeciwko czemuś»
4. «o przedmiotach, urządzeniach, zjawiskach itp.: nie wydawać żadnego odgłosu»
milczący
1. «taki, który rzadko się odzywa»
2. «odbywający się bez słów»

• milcząco
milczenie
1. «cisza, która zapada, kiedy żadna z obecnych osób nic nie mówi»
2. «powstrzymywanie się od wyrażania swojej opinii»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego