trwonić

Wielki słownik ortograficzny PWN

trwonić -nię, -nią; trwoń•cie

Słownik języka polskiego PWN

trwonić «marnować, marnotrawić»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

trwonić
29.05.2002
Czy poniższe zdanie, wzięte z kartki pocztowej, jest poprawne językowo : „Cały czas trwonię na bieganiu po sklepach i czytaniu książek”?
rozgardiasz
13.06.2011
Witam serdecznie,
poszukuję informacji o pochodzeniu słowa rozgardiasz – z jakiego języka i od jakiego słowa dokładnie ono pochodzi.
Będę wdzięczna za odpowiedź.
Pozdrawiam,
Sylwia Rudnik

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... dwu, i koniecznie razem!". Istotnie wolność trwoniąca wiedzę, zaniedbująca edukację - trwoni samą siebie.

    Z drugiej strony, przecież wszystkiego ani się nauczyć...
  • ... genów? I wbrew różnicy zdania i wieku - ten groteskowy tętent trwoniący w podstolną przestrzeń podejrzane energie... no, w końcu idzie to...
  • ... nieba,
    że naszą krew zachować trzeba,
    że zamiast ją bezmyślnie
    trwonić,
    daremne okazując męstwo,
    przed zgubą trzeba ją ochronić,
    bo w...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego