puszczać

Wielki słownik ortograficzny PWN

puszczać -am, -ają
puszcza -czę; puszcz: pierwotna puszcza, ale: Puszcza Białowieska, Puszcza Kampinoska, Puszcza Niepołomicka
Puszcza Mariań•ska (miejscowość) Puszczy Mariań•skiej, Puszczę Mariań•ską; przym.: puszczański

Słownik języka polskiego PWN

puścićpuszczać
1. «przestać trzymać coś ręką»
2. «sprawić, że coś leci, płynie, porusza się»
3. «pozwolić komuś odejść, wyjść»
4. «pozwolić komuś, czemuś wejść gdzieś»
5. «wypuścić z siebie»
6. «o roślinach: wydać nowe pędy, liście, korzenie»
7. «sprawić, że coś krąży wśród ludzi»
8. «uruchomić jakieś urządzenie»
9. «nadać w telewizji lub w radiu»
10. «przeprowadzić, wybudować coś gdzieś»
11. «połączyć miasto, osiedle, wieś z siecią komunikacyjną, kierując tam jakiś środek lokomocji»
12. «ustąpić pod naciskiem i np. otworzyć się, pęknąć»
13. «stracić intensywność barwy»
14. «o plamach, zabrudzeniach: dać się usunąć»
15. pot. «szybko, lekkomyślnie wydać pieniądze»
16. pot. «opublikować na łamach prasy»
17. daw. «zrzec się czegoś na zasadzie zapisu, zastawu, dzierżawy»
puszczać krew «dawniej: nacinać żyłę w celu spowodowania upływu krwi i obniżenia ciśnienia»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego