zbić

Wielki słownik ortograficzny PWN

zbić -iję, -iją; -ij•cie ,
zbity; zbici

Słownik języka polskiego PWN

zbićzbijać
1. «połączyć elementy drewniane w całość za pomocą gwoździ»
2. «ułożyć lub ustawić coś ciasno, na niewielkiej przestrzeni»
3. «wiele razy uderzyć człowieka lub zwierzę»
4. «mocno uderzyć o coś jakąś częścią ciała, powodując jej opuchnięcie i bolesność»
5. «stłuc coś szklanego lub porcelanowego»
6. «udowodnić niesłuszność poglądów, argumentów itp.»
7. «dużo na czymś zarobić»
8. «w szachach, warcabach itp.: wyeliminować z gry pionek»
9. daw. «uderzywszy, strącić coś»
zbić cios, uderzenie «odeprzeć cios, uderzenie»
zbić piłkę «w siatkówce: mocno uderzyć piłkę, kierując ją pod ostrym kątem na pole przeciwnika»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego