pojedynczy

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

pojedynczy
1. «występujący osobno, rozpatrywany w oderwaniu od innych»
2. «składający się z jednego tylko elementu, przeciwstawny czemuś wielokrotnemu»
3. «przeznaczony dla jednej osoby»

• pojedynczo
księgowość pojedyncza «ewidencjonowanie wybranych składników majątku i procesów gospodarczych, prowadzone w postaci księgi przychodów i rozchodów»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego