tarło

Wielki słownik ortograficzny PWN

tar•ło -r•ła, -r•le; -reł
tar•cie; tarć
tarta (kulin.) -r•cie, -rtę; tart

Słownik języka polskiego PWN

tarło
1. «składanie ikry w okresie godowym przez samice ryb i zapładnianie jej mleczem samców»
2. «okres godowy u ryb»

• tarłowy
tarcie
1. «nieporozumienie, waśń, konflikt»
2. «zjawisko powstawania oporu hamującego ruch względem siebie dwóch ciał stałych stykających się wzdłuż pewnej powierzchni»
tarta «płaskie, kruche ciasto, na które kładzie się owoce i konfitury lub rybę, wędlinę itp.»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego