targać

Wielki słownik ortograficzny PWN

tar•gać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

targnąćtargać
1. «szarpnąć»
2. «zwichrzyć włosy, brodę»
3.  targać «drzeć coś na strzępy»
4.  targać pot. «nieść z trudem»
5.  targać «o uczuciach lub dolegliwościach: dręczyć kogoś»
6.  targać «mieszać, oczyszczać, rozluźniać bele bawełny na specjalnych maszynach»
targnąć siętargać się
1. «szarpnąć się za coś»
2. «szarpnąć siebie wzajemnie»
3. pot. «poruszyć się gwałtownie»
4. «wystąpić agresywnie przeciw komuś lub czemuś»
5. «spróbować zrobić, osiągnąć coś trudnego»
słoma targana «rodzaj pakuł uzyskiwanych wskutek szarpania podczas młocki słomy lnianej lub lnu trzepanego»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego