• Na czasie
    21 lutego przypada Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. Został ustanowiony przez UNESCO w 1999 r. dla upamiętnienia wydarzeń mających miejsce w 1952 r. w miejscowości Dhaka, obecnej stolicy Bangladeszu. Zginęło tam wówczas 5 studentów, którzy domagali się nadania językowi bengalskiemu statusu urzędowego. Dzień ten ma na celu podkreślenie różnorodności językowej świata, zwrócenie uwagi na języki zagrożone i ginące. To święto ma nam uświadamiać, że chronimy język ojczysty także po to, by nie zagubić tożsamości kulturowej. Warto na co dzień dbać o jego czystość, poznać historię, bogactwo dialektów i tajniki frazeologii. A w kwestiach poprawności – zawsze warto szukać porady Ekspertów w Poradni Językowej PWN!
     
  • Łatwo pomylić
    CO DZIEŃ
    To jeden z codziennych problemów ortograficznych. Co dzień piszemy jednak rozdzielnie, także w połączeniach typu na co dzień czy jak co dzień – ta pisownia staje się oczywista, jeśli pomyślimy, że przecież nikt nie napisze łącznie co rok czy co minuta.
    Trochę jednak przeszkadza bliski znaczeniowo przysłówek codziennie, też na co dzień używany. Z drugiej strony pomaga bezbłędnie zwykle zapisywana forma co dnia.
    Jerzy Bralczyk
  • Czułe słówka
    Zwrot kierowany zarówno do dziecka (nawet pozostającego jeszcze w łonie matki), jak i do dorosłej osoby (nie tylko mężczyzny). Wprawdzie nieco ją udziecinnia, ale na tym właśnie polega magia wielu czułych słówek, sprowadzających dorosłą osobę do roli dziecka, dających jej jeśli nie gwarancję, to choćby złudzenie bezpieczeństwa i quasi-rodzicielskiej miłości. W zamian za to błogie uczucie chętnie godzimy się stać bąbelkiem, bobaskiem, dzidzią, niunią, szkrabem...
    Rozkoszny bąbelek i nieco już doroślejszy bąbel korzystają z przywilejów dzieciństwa, m.in. mogą sobie do woli bąblować, czyli — jak tłumaczy jeden ze współczesnych słowników — „nic nie robić, leniuchować”. W formie zdrobniałej sympatyczny wydaje się nawet bąbel na pięcie.
Słowo dnia: całusek
Sponsorowane

Zagraj z nami!

Chcesz sprawdzić swoją znajomość języka?

Zagraj teraz

Zasady pisowni

90.G.3. [378] Przecinek przed spójnikami powtórzonymi, pełniącymi identyczną funkcję
Przecinek stawiamy przed spójnikami powtórzonymi, które pełnią identyczną funkcję:
Zwiedzili i zamek, i muzeum.
Zawsze ktoś bądź to pomagał jej, bądź jej siostrze.
Nerwowo poprawiała to obrus, to sztućce, to serwetki.
a) W związku z tą zasadą również oddzielamy przecinkami powtarzające się człony utartych wyrażeń, np. ani be, ani me; ani widu, ani słychu; ni pies, ni wydra; ni stąd, ni zowąd; ni z tego, ni z owego.
b) W innych frazeologizmach o podobnej konstrukcji (tzn. składających się z dwu członów równorzędnych) nie stawiamy przecinka, np. bądź co bądź; bij zabij; chcąc nie chcąc; na chybił trafił; rad nierad, wypisz wymaluj.
UWAGA: Powtórzony spójnik poprzedzamy przecinkiem tylko wtedy, gdy pełni on funkcję analogiczną do pierwszego, np.
Siedzą i piją i kawę, i herbatę.
Kup chleb i bułki, i jabłka, i gruszki.
Natomiast nie postawimy przecinka w zdaniach:
Siedzą i piją kawę i herbatę.
Kup chleb i bułki albo jabłka i gruszki.
 
 
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo bufon
Więcej słów
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego