kręcony

Wielki słownik ortograficzny PWN

kręcić -ęcę, -ęcą; -ęć•cie

Słownik języka polskiego PWN

kręcić
1. «nadawać czemuś ruch obrotowy, poruszać czymś w koło»
2. «zwijać coś lub robić coś przez zwijanie czegoś»
3. «wykonując koliste ruchy, ucierać jakieś produkty spożywcze na jednolitą masę»
4. pot. «kłamać, oszukiwać»
5. pot. «kierować kimś lub czymś według swej woli»
6. pot. «fascynować lub podniecać kogoś»
7. pot. «dzwonić do kogoś»
8. pot. «robić zdjęcia do filmu»
9. pot. «jechać na rowerze»
kręcić się
1. «być wprawionym w ruch obrotowy, obracać się w koło»
2. «poruszać się w różnych kierunkach po jakimś terenie, być w ciągłym ruchu, często zmieniać miejsce pobytu»
3. «zmieniać często pozycję, nie mogąc ustać ani usiedzieć na miejscu»
4. «o włosach: układać się w loki»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego