ziemia

Wielki słownik ortograficzny PWN

Ziemia (trzecia planeta Układu Słonecznego; cały świat) -mi, -mię: historia Ziemi, nauka o Ziemi, płaszcz Ziemi, rzeźba powierzchni Ziemi, kraj największy na Ziemi
ziemia (skorupa ziemska; grunt) -mi, -mię; trzęsienie ziemi, powierzchnia ziemi ,
ziemia (gleba; teren; kraina) -mi, -mię; ziem: ziemia dobrzyńska, ziemia krakowska, ziemia lubuska, ziemia sandomierska; niebo i ziemia, ale: Ziemia Franciszka Józefa, Ziemia Ognista; Ziemia Północna, Ziemie Odzyskane; Ziemia Święta ,

Słownik języka polskiego PWN

ziemia
1. Ziemia «trzecia planeta Układu Słonecznego»
2. «warstwa piasku, gliny, próchnicy itp. tworząca powierzchnię lądu»
3. «powierzchnia, po której poruszają się ludzie»
4. «teren będący czyjąś własnością»
5. pot. «podłoga»
6. «obszar stanowiący pewną całość, np. etnograficzną, geograficzną»
7. «ląd»
8. «kraj, ojczyzna»
9. «w dawnej Polsce: jednostka administracyjna mniejsza od województwa»
ziemia fulerska «skała osadowa używana jako środek oczyszczający i odbarwiający»
ziemia okrzemkowa «skała osadowa wykorzystywana w przemyśle»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego