postać

Wielki słownik ortograficzny

po•stać -aci; -acie a. -aci, -aci
po•stać -stoję, -stoisz, -stoją; -stój•cie
po•stój -stoju; -stojów a. -stoi ,

Słownik języka polskiego

poronna postać choroby «postać choroby, w której przebiega ona z objawami słabszymi niż przeciętne»
postać I
1. «kształt jakiejś istoty, zwłaszcza sylwetka człowieka»
2. «człowiek ze względu na swoją osobowość»
3. «sylwetka człowieka stworzona przez pisarza, artystę, aktora itp.»
4. «zewnętrzna, postrzegalna zmysłowo forma czegoś»
postać II
1. «stojąc, pobyć gdzieś przez pewien czas»
2. «o budowlach: przetrwać jakiś czas»
3. «o roślinach: nie zwiędnąć przez jakiś czas»
4. «o przedmiotach, urządzeniach: być przez jakiś czas niewykorzystywanym»
5. «o trunkach, produktach żywnościowych: pozostać gdzieś przez jakiś czas, żeby osiągnąć pożądany stan»
postój
1. «zatrzymanie się w jakimś miejscu na pewien czas; też: miejsce takiego zatrzymania się»
2. «miejsce stałego zatrzymywania się określonych pojazdów»
3. «przerwa w pracy maszyny, urządzenia lub linii produkcyjnej związana z konserwacją, przeglądem technicznym, remontem itp.»

• postojowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

postać
20.09.2001
Jak brzmi poprawna forma mianownika liczby mnogiej od postać?
Dziękuję za pomoc.
W.M.
Postać fantastyczna a fantastyczna postać
8.10.2016
Mam problem z przydawkami charakteryzującymi oraz klasyfikującymi. Ich różnica w podręcznikowych przykładach jest jasna (brunatny niedźwiedźniedźwiedź brunatny), ale problem pojawia się w nazwach typu królewski dostojnik (a. dostojnik królewski) czy kobiecy podmiot (a. podmiot kobiecy).
Czy stawianie w takich nazwach przydawek przed rzeczownikiem to błąd? Czy też jest to konieczne wyłącznie wtedy, gdy pozycja przydawki ma wpływ na znaczenie (czeski film a film czeski)?
postać równania
10.06.2008
Czy poprawna jest zwrot w tekście matematycznym: równanie jest postaci (i w nowej linii pojawia się wzór)? Czy lepsza jest forma: równanie jest o postaci?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... poczucia krzywdy, niechęci do sąsiadów. Ustawiał je przed domem, czarne postacie z mocno zaznaczonymi białkami oczu, nierzadko ze sterczącym penisem, wymierzonym...
  • ... światło latarek, a za chwilę z głębokiego mroku wyłoniła się postać brodacza. Antoniusz, ujrzawszy Paragona, stanął jak wryty. Jego duże, niebieskie...
  • ... wsi bogaci chłopscy fundatorzy kapliczek i krzyży. Szczególnym kultem otaczano postać Matki Boskiej. Nie bez racji Stefan Czarnowski stwierdza. (1956, s...

Encyklopedia

postać, niem. Gestalt,
psychol. część pola spostrzeżeniowego wyodrębniająca się jako struktura lub konfiguracja tworząca całość (tzw. „figura” wyodrębniająca się z „tła”), dana pierwotnie w przeżyciach i uświadamiana, niedająca się jednak sprowadzić do sumy jej elementów składowych.
mat. wyróżniona spośród innych, najprostsza lub najkorzystniejsza pod jakimś względem postać;
fikcyjna osoba występująca w świecie przedstawionym dzieła lit.,
farm. forma, jaką nadano preparatowi farm., aby się nadawał do bezpośredniego podania w celach leczn., profilaktycznych lub diagnostycznych;
choroba przebiegająca ze słabiej niż zazwyczaj wyrażonymi objawami lub nawet bez wystąpienia niektórych objawów;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego