brać

Wielki słownik ortograficzny PWN*

brać (kompania, bractwo) braci
brać biorę, bierzesz, biorą; bierz, bierz•cie

Słownik języka polskiego PWN*

brać I
1. «chwytać, obejmować kogoś, coś ręką»
2. «udawać się z kimś, z czymś dokądś»
3. «obejmować w posiadanie»
4. «kupować, wynajmować coś»
5. «zdobywać kogoś, coś siłą»
6. «korzystać z czegoś»
7. «przyjmować coś jako zapłatę»
8. «podejmować się wykonywania czegoś»
9. «stosować coś jako zabieg leczniczy, higieniczny»
10. «używać czegoś w jakimś celu»
11. «w połączeniu z rzeczownikami nazywającymi czynności: dokonywać tych czynności, np. Brać rozpęd.»
12. «pobierać skądś, zaopatrywać się w coś»
13. «powierzać komuś jakąś funkcję»
14. «pokonywać kogoś, jakąś trudność»
15. pot. «o zjawiskach atmosferycznych: wzmagać się»
16. pot. «wzbudzać zainteresowanie, zachwyt»
17. pot. «o chorobie: atakować kogoś»
18. «zażywać nałogowo narkotyki»
19.  «być inspirowanym przez kogoś, przez coś»
20. «o uczuciach, wrażeniach: opanowywać kogoś»
21. «pojmować coś w jakiś sposób»
brać II
1. zob. bractwo w zn. 1.
2. daw. «rzeczownik zbiorowy od brat»
brać się
1. «chwytać samego siebie»
2. «obejmować siebie wzajemnie»
3. «zabierać się do czegoś»
4. «zdobywać się na coś»
5. «pojawiać się, powstawać, mieć w czymś swe źródło»

Synonimy

brać (ręką, widelcem)
brać (coś na raty)
brać (pracę)
brać (wodę ze studni)
brać (zawodnika na bieżni) pot.
brać (muzyka, czyjaś uroda kogoś) pot.
brać (choroba kogoś) pot.
brać (cytaty ze źródła)
brać (ochota kogoś)
brać (baty, lanie)
brać (grupa znajomych)
brać (taksówkę)
brać (szturmem)
brać (pensję)
brać (ileś za coś)
brać (lekarstwo)
brać na cel (celując)
brać się (coś z czegoś)
brać się (za kogoś) pot.

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego