Parametry wyszukiwania

W kontekście wyrażenia
Długość cytatu
mamrotać
Znaleziono 150 wyników.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... kul na Ruskich, trzeba kul na Żydków, trzeba wielu kul - mamrotał staruch. - I ja te kule wytapiam! - krzyknął z dumą.
    Zanurzył...
  • ... kawałek, bo ja, widzisz, na Pragę!
    - Kiedy niby... jakże to -
    mamrotał Wawrzon w zakłopotaniu. - Nie uchodzi...
    - No, no! Nie marudź wiele...
  • ... Takie się widziały poczciwe i ludzkie... te panicze na Bednarskiej!... - mamrotał potrącany przez prędkich przechodniów. - Dobrze im z oczów patrzało...
    myślałby...
  • ... może. Gorsze są krzywdy, które sami sobie wyrządzamy.
    - Jadłem lody -
    mamrotał, kuląc się na siedzeniu austina - i nagle zacząłem się bać...
  • ... Opuścili Rynek i szli ponad fosą do ulicy Podwale. Konstanty mamrotał : - Nie wierzy się w śmierć. Pokłady ludzkiego życia zaległy w...
  • ... operacyjnego.
    - No a grudzień? - rzucił Hunt wygładzając nogawkę.
    - Grudzień, grudzień -
    mamrotał Tito. - Nic konkretnego nie wiem, naprawdę. Takie słowo. Krąży po...
  • ... Chwała Bogu, że beze mnie.
    Dziadek wciąż mnie trącał, coś
    mamrotał, coś mruczał, ale nie mogłem pojąć, czego chce.
    Wreszcie pokazał...
  • ... dzień - prosiła garnąc się do niego.
    - Tu nikt nie wejdzie -
    mamrotał wargami wciśniętymi między jej piersi, choć wcale tego nie był...
  • ... Stachu! - zawołał i skoczył za nim.
    - Nie mogę, rozumiesz. Nie -
    mamrotał Kolumb uwalniając klapy swojej marynarki z rąk kolegi. - Nie.
    Był...
  • ... domu chodził tam i z powrotem: - Nic się nie dowiem - mamrotał zrozpaczony - nic się nie dowiem... - Nagle poprzez wiatr, nucący jakąś...
  • ... już żebrak, powoli i wytrwale przesuwając plecy wzdłuż ściany. Kapłan mamrotał cicho, wreszcie zamilkł i opuścił głowę. Uważnymi, drobnymi poruszeniami palców...
  • ... polsko-amerykańskiej. I żeby ze złości zgrzytał Pan zębami i mamrotał do siebie: "A do d... z taką przyjaźnią!".
    ŁUKASZ WARZECHA...
  • ... była fantastycznym kwiatem i - prostytutką. - Byle prędzej być w domu! - mamrotał jak obłąkany. Wicher pchał go z tyłu niczym siła diabelska...
  • ... małe, kolorowe wycinki, zbiory pikseli sugerujące jakieś większe struktury. Pospiesznie mamrotał do sygnetu, nagrywając koślawe słowne przybliżenia. Potem będzie z nich...
  • ... już sobie iść.
    - Nie daruję, jak Boga kocham, nie daruję -
    mamrotał Rubin, rozcierając zdrętwiałe ramiona.
    - A co im zrobisz? Śmieszny jesteś...
  • ... Janusz wycierał o spodnie pudełko zapałek.
    - Półgłówek, zapałki mi opluł -
    mamrotał z urazą.
    Tego, iż zielona kreda została przed użyciem uroczyście...
  • ... na poduszce, majaczyła niewyraźna głowa śpiącej dziewczyny.
    - Jak pień, jucha! -
    mamrotał zapatrzony tępo w ową nogę bezwstydnie wywaloną, krzepką w kolanie...
  • ... widać całą litrę wypił! !
    - Co się wypiło, to się wypiło -
    mamrotał Szczęsny kręcąc rozczochraną głową. Spał najwyżej godzinę, bo do stacji...
  • ... Bez przebaczenia nie da się żyć. Nie tak, nie tak!" - mamrotał w myślach, patrząc za oddalającym się bezpowrotnie kumplem. Kumplem?!... Skurwielem...
  • ... żywo przypominający postać z tandetnego wodewilu.
    Lekarz ocierał czoło i
    mamrotał: - Bestie, bestie, osiem ofiar, najmłodsze dziesięć lat. Co ona komu...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego