nazwy własne

 
nazwy własne
21.06.2002
Jakiś czas temu był w Internecie konkurs, polegający na ułożeniu słów z podanej puli liter. Zgodnie z regulaminem tego konkursu „prawidłowo utworzone wyrazy to rzeczowniki pospolite (bez nazw własnych)”. Czy w związku z tym organizator ma rację, uznając słowa oznaczające mieszkańców państw, pisane dużą literą, tj.: Iranka, Libijka, Ukrainiec? Czy są to „rzeczowniki pospolite”?
Dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam.
Nazwy własne są indywidualnymi nazwami osób, rzeczy i miejsc. Do nazw własnych należą np. nazwy krajów, ale nie nazwy mieszkańców, mimo że po polsku pisane są wielką literą.
Ortografia niestety nie jest wiarygodnym kryterium wyróżniania nazw własnych. Na przykład nazwy mieszkańców państw pisze się po polsku wielkimi literami, a nazwy mieszkańców miast - małymi. W rosyjskim nawet nazwy mieszkańców państw mają małą literę na początku, a w niemieckim - na odwrót - wszystkie rzeczowniki pisane są wielkimi literami.
Według tradycyjnego poglądu nazwy własne tym różnią się od pospolitych, że wskazują, ale nie znaczą. Autor wydanego przez nas Słownika nazw własnych, Jak Grzenia, podważa tę tradycyjną opinię i przedkłada nad nią kryteria funkcjonalne. Pisze on o identyfikacyjnej i wokatywnej funkcji nazw własnych, czyli ich zdolności do jednoznacznego wskazywania jednostkowych desygnatów oraz do przywołania ich. Po szczegóły odsyłamy do słownika.
Mirosław Bańko
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego