Graf Cayleya

 
Graf Cayleya
15.05.2017
Arthur Cayley był znanym angielskim matematykiem. Jego nazwisko po angielsku wymawia się [keli].
Znamy np. twierdzenie Cayleya (tak jest pisane w podręcznikach matematyki) , graf Cayleya. Znani matematycy wrocławscy mówią: graf kajleja, co zdecydowanie deformuje nazwisko. W języku rosyjskim i ukraińskim nazwisko Cayley w podobnych wyrażeniach nie odmienia się (graf Cayley, grafa Cayley itd.). Wydaje mi się, że w języku polskim też tak powinniśmy robić.
Która wersja jest poprawna: graf Cayleya, graf Cayly’ego czy bez odmiany?
Pozdrawiam
Waldemar
W języku polskim przyjęła się jednolita wymowa nazwisk anglojęzycznych z zakończeniem - ey. Niezależnie od tego, czy Brytyjczycy, Amerykanie, Australijczycy itd. wymawiają je jako zmiękczenie poprzedzającej spółgłoski (Halley – [hæli], Disney – [dɪzni]), czy też oddają je za pomocą dźwięku [eɪ] (jak np. Faraday), my spolszczamy je do postaci [ej] – mamy kometę Halleya [haleja], filmy Disneya [disneja], puszkę Faradaya [faradaja] i właśnie graf Cayleya [kajleja].
Jak widać, nazwiska te odmieniamy tak jak rzeczowniki – Cayleya, Cayleyowi itd. Wynika to ze sposobu wymowy zakończenia – |j| to spółgłoska, czyli dźwięk, którym zakończone są polskie rzeczowniki. Gdybyśmy wymawiali te nazwy jako [dyzny], [kajli], odmienialibyśmy je przymiotnikowo, gdyż zakończenie -y, -i jest typowe dla polskich przymiotników.
Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego