fochy

 
fochy
20.05.2009
Szanowni Państwo!
Będę bardzo wdzięczna za wyjaśnienie dotyczące rzeczownika fochy. Rzecz jasna, teoretycznie występuje on tylko w liczbie mnogiej, czy jednak z formy dopełniacza („Nie rób fochów”) nie można by wyciągnąć wniosku, że jest to rzeczownik rodzaju męskiego, czyli ten foch? Bo przecież z pewnością nie ta focha?
Z góry dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam,
Anna Matuszewska
O pochodzeniu fochów pisze A. Bańkowski w Etymologicznym słowniku języka polskiego, ale rozumiem, że nie o pochodzenie Pani chodzi, tylko o odmianę. Otóż fochy nie mają liczby pojedynczej, więc wnioskowanie o ich rodzaju w lp na podstawie końcówki -ów jest czystą spekulacją. Zresztą są rzeczowniki dwuliczbowe, z dopełniaczem lm na -ów, nie mające bynajmniej rodzaju męskiego, np. adagioadagiów, a poza normą bezabezów (zgodnie z normą pięć bez). Warto wspomnieć też o parze nudanudy, która wprawdzie nie tworzy opozycji liczbowej, gdyż formy te są używane zamiennie w tym samym znaczeniu, niemniej jednak pokazuje, że -ów nie musi wskazywać na rodzaj męski, por. nudów.
Mirosław Bańko, PWN
  1. 20.05.2009
    Pozwolę sobie na małe dopowiedzenie do tematu fochów. Otóż wśród młodych ludzi popularne jest powiedzenie: strzelić focha w znaczeniu 'okazać, że się jest obrażonym'. Można wiele przykładów znaleźć w Internecie, zacytuję tylko jeden: „Faceci strzelający focha są już kompletną porażką, a co smutne znam takich wielu. Foch męski jest tajemniczy, długo utrzymuje się w (...)''.
    Z poważaniem
    Anna Garbacz
  2. 20.05.2009
    Dziękujemy za dopisek. Jest także czasownik foszyć się, o którym już pisaliśmy w naszej poradni.
    MB

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego