imiona w liczbie mnogiej

 
imiona w liczbie mnogiej
22.12.2009
http://so.pwn.pl/ podaje l.mn. Krzyśkowie, Waldkowie... Jednak formy Krzyśki, Waldki, Staszki są w Internecie reprezentowane znacznie częściej, a sama forma nie służy do wyrażania oceny negatywnej – mam wrażenie, że to inny przypadek niż opisany w tej poradzie. Dotyczy to nie tylko zdrobnień – również: Andrzeje, Macieje... Czy można liczyć na to, że w przyszłych wydaniach słownika pojawi się ten brakujący wariant w tej grupie haseł?
Formy typu Krzyśki, Waldki, Staszki, mimo braku końcówki -owie, nie mogą być formami deprecjonującymi, bo są to zdrobnienia, których używamy do wyrażenia pozytywnego stosunku do odpowiednich osób. Końcówka nadaje tym wyrazom charakter kolokwialny, co można uznać za istotne, skoro formy Krzyśkowie, Waldkowie, Staszkowie są raczej oficjalne. Czym innym są oczywiście wyrazy pospolite opisane we wspomnianej poradzie.
Imiona w formie podstawowej, np. Andrzeje, Macieje, są podobnie jak zdrobnienia potocznymi formami oznaczającymi grupy osób. Może to być co najmniej dwu Andrzejów, Maciejów, lub też Andrzej bądź Maciej z kimś.
Mogę zapewnić, że we własnych słownikach wprowadzę odpowiednie uzupełnienia, dziękuję za zwrócenie uwagi na ten problem.
Jan Grzenia
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego