Allah

 
Allah
25.02.2003
Skąd w jezyku polskim oboczna pisownia Allah a. Allach, a także Ałłach? Czyżby przez... Sienkiewicza?
Kłaniam się
Maciej Malinowski
Szanowny Panie,
Po sprawdzeniu różnego rodzaju słowników udało mi się ustalić, że początkowo była tendencja do zapisywania imienia islamskiego Boga przez ch (Allach), później przez h (Allah). Wiąże się to zapewne z trudnościami w transkrypcji i transliteracji liter arabskich na polskie; w języku arabskim są trzy spółgłoski szczelinowe tylnojęzykowe, natomiast w języku polskim tylko dwie, a w wymowie większości Polaków już tylko jedna, choć nadal oznaczona na dwa sposoby. Wahania w polskiej pisowni ostatniej spółgłoski tego imienia wynikają właśnie z braku jednoznacznej i stałej ekwiwalencji między głoskami (literami) w naszym języku i języku oryginału z jednej strony, z drugiej natomiast z dążenia do jak największej precyzji w utrwalaniu ważnej nazwy własnej.
Oprócz oboczności graficznych występują też w polszczyźnie inne warianty tego imienia, por. np. u Słowackiego: „O! Bądźże mi Ty pochwalony, Alla! /.../ O Allach! Akbar Allach! Jesteś wielki” (Ojciec zadżumionych) oraz Sienkiewiczowskie Ałła, Ałłach. Jak wynika z tekstów literackich, te nazwy odzwierciedlają różne regionalne i ekspresywne typy artykulacji i pełnią różne funkcje stylistyczne.
Z wyrazami szacunku
Krystyna Długosz-Kurczabowa, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego