Papua, D. Papui

 
Papua, D. Papui
17.12.2018
Szanowni Państwo,
co sprawia, że dopełniacz nazwy Papua to Papui, a wyrazu statua może być zarówno statui, jak i statuy? Czy jest tu jakaś zasada, czy to kwestia uzusu?

Z wyrazami szacunku
Czytelnik
Wielki słownik ortograficzny PWN pod red. E. Polańskiego (Warszawa 2016, s. 835) oraz Słownik nazw własnych PWN J. Grzeni (Warszawa 1998, s. 287) rzeczywiście podają wyłącznie formę II przypadka o zakończeniu -ui (Papui). I bywa ona właściwie powszechna w użyciu. Okazuje się jednak, że ta o zakończeniu -uy jest możliwa. Natrafiamy na nią w Słowniku gramatycznym języka polskiego on-line pod redakcją Zygmunta Saloniego, Włodzimierza Gruszczyńskiego, Marcina Wilińskiego, Roberta Wołosza i Danuty Skowrońskiej. Przy haśle czytamy: Papua-Nowa Gwinea, D. Papui-Nowej Gwinei // Papuy-Nowej Gwinei. Ciekawe, że w wypadku nazwy Genua (ta również kończy się na -ua) dopełniacz brzmi wyłącznie Genui (wszyscy leksykografowie są co do tego zgodni), chociaż apelatyw genua (‘trójkątny żagiel przedni w omasztowaniu jachtów’) może przyjmować oboczne postacie genui // genuy (patrz: Wielki słownik ortograficzny PWN, op. cit., s. 431). Niewątpliwie formy z -ui są łatwiejsze w artykulacji i z pewnością z tego powodu wypierają wariant deklinacyjny z -uy.
Maciej Malinowski, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego