Sieroty na końcu wiersza

Sieroty na końcu wiersza
8.06.2018
8.06.2018
Zasadniczo nie powinno się zostawiać „sierot” na końcach linii i przykładowo a, z itp. powinny zostać przeniesione do nowej linii. Pytanie jest takie – jaka jest granica/limit długości? Jaka zasada tym rządzi? Czy na też należy przenieść? A co z jej oraz przed? Czym mam się kierować (poza estetyką tekstu oraz wyczuciem), decydując o pozostawieniu lub przeniesieniu?
W wierszach tekstu, które liczą powyżej 40 znaków, nie należy zasadniczo pozostawiać na końcu wiersza jednoliterowych spójników i przyimków (a, i, o, u, w, z, A, I, O, U, W, Z). Pozostawianie tzw. sierot (inaczej zawieszek) jest dopuszczalne tylko przy bardzo wąskim łamie (np. gazetowym).
Przyimki liczące dwa, trzy i więcej znaków mogą pozostawać na końcu wiersza w tekście zasadniczym. Tylko w tytułach i śródtytułach muszą się znaleźć w wierszu razem z wyrazem lub wyrażeniem, z którym są związane składniowo, por. np.:
a) dobre rozwierszowanie:
Dom
nad rozlewiskiem

b) złe rozwierszowanie:
Dom nad
rozlewiskiem
Adam Wolański
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego