angielskie nazwy na -ey

 
angielskie nazwy na -ey
10.09.2011
Szanowni Państwo!
Moje pytanie tyczy się odmiany angielskich imion zakończonych w pisowni na -ey, np. Jaimey i Bailey. Zgodnie z zasadą 240 jako imiona obce zakończone w wymowie na -i powinno się je odmieniać tak jak Giovanni i Luigi, czyli Jaimiego, Bailiego, o Jaimim, o Bailim. Jak w takim wypadku powinno się odmieniać imię Stanley, które po angielsku również kończy się w wymowie na -i: czy należałoby odmieniać Stanliego Kubricka?
Z wyrazami szacunku,
Patryk Gołębiowski
W pytaniu mowa o imionach, ale identycznie powinniśmy potraktować nazwiska i wszelkie nazwy własne, np. nazwy firmowe i handlowe pochodzące od imion. Chodzi o to, żeby uniknąć sytuacji, kiedy identyczna nazwa będzie różnie odmieniana, dotyczy to np. nazwy Stanley, która może być imieniem, nazwiskiem i nazwą firmową.
Trzeba ponadto uwzględnić dwa fakty:
1) W zakończeniu takich nazwisk i imion wymawiamy zwykle [-ej]. Dobrymi przykładami będą pewnie Stanley, Rooney, wymawiane przez Polaków czasem jako [stenly, runy], zdecydowanie częściej zaś [stanlej, runej].
2) Odmianę nazw obcych często opieramy w języku polskim na formie pisanej, piszemy np. Peugeota, Renaulta, mimo że w wymowie mamy formy [peżo, reno], z akcentem na ostatnią sylabę, których nie można odmieniać.
Tłumaczy to, dlaczego mamy Stanleya, Rooneya – odmianę oparto na formie pisanej, która następnie wpłynęła na wymowę formy mianownika.
W ten sposób często przebiega proces adaptacji obcych nazw do języka polskiego. Argumentem na korzyść takich form jest ich czytelność, bo z zapisów Stanliego, Rooniego nie moglibyśmy jednoznacznie odczytać form mianownikowych.
Jan Grzenia
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego