chociaż..., jednak...

 
chociaż..., jednak...
19.05.2008
Czy wyrazowi chociaż w zdaniu podrzędnym powinno towarzyszyć jednak w zdaniu nadrzędnym, np. „Chociaż nie znał dobrze włoskiego, próbował (jednak?) mówić”.
Spójnik chociaż doskonale sobie radzi bez jednak. Dla podkreślenia jego funkcji można jednak (!) używać go łącznie z partykułą jednak i nie jest to wcale błędem. Istnieją też inne możliwości, np. chociaż..., to..., a nawet chociaż..., to jednak... Oto przykład: „Wie [o tym] także Mefistofeles z Fausta Goethego, gdy skarży się, że chociaż zawsze chce zła, to jednak mimo woli czyni dobro” (Józef Tischner, Świat ludzkiej nadziei).
Mirosław Bańko, PWN
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego