czas teraźniejszy odniesiony do przeszłości

 
czas teraźniejszy odniesiony do przeszłości
18.05.2012
Szanowni Eksperci,
mówiąc o tekstach własnych, napisanych dajmy na to 3 lata temu, wiele razy słyszałem wypowiedzi zarówno doktorów, jak i profesorów typu: „Niech Pan tam sprawdzi, w tamtym artykule o tym piszę”, „Piszę o tym w tym artykule, który wyszedł 2 lata temu”. Odnoszę wrażenie, że to forma czasu teraźniejszego stosowana w odniesieniu do przeszłości. Czy zastosowanie słowa piszę w powyższych przykładach jest poprawne?
Z góry dziękuję za odpowiedź
Mariusz W. Kaczka
Jest to nie tylko poprawne, ale i bardzo częste, por. „(...) Piotr Myszkowski, o którym Kochanowski tak serdecznie pisze w Muzie i któremu potem dedykuje Psałterz”, „Ma rację Mickiewicz w tej balladzie czy nie?”, „W Dzienniku Gombrowicz mówi o mnie jako nagim, odartym przez historię z wiary w jakiekolwiek wartości” (cytaty z Narodowego Korpusu Języka Polskiego). Jeszcze wyrazistszym przykładem użycia czasu teraźniejszego w odniesieniu do zdarzeń minionych jest narracja uobecniająca, np. w Liliach: „Zbrodnia to niesłychana,/ Pani zabija pana;/ Zabiwszy grzebie w gaju,/ Na łączce przy ruczaju”.
W początkowej części Pana pytania jest usterka składniowa, wynikająca z niewłaściwego użycia imiesłowu. Można ją poprawić na wiele sposobów, np.: „Jeśli chodzi o teksty własne, napisane, dajmy na to, 3 lata temu, wiele razy słyszałem wypowiedzi zarówno doktorów, jak i profesorów typu (...)”.
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego