cztery szlachetne prawdy

 
cztery szlachetne prawdy
7.02.2012
W tekstach dotyczących buddyzmu stosuje się pisownię z dużych liter następujących terminów: Cztery Szlachetne Prawdy, Dwanaście Ogniw Współzależnego Powstawania, Szlachetna Ośmioaspektowa Ścieżka itp. Moim zdaniem należy pisać te terminy z małych liter albo w cudzysłowie i tylko pierwszy wyraz z dużej litery. Czy mam rację?
Wydaje mi się, że punktem odniesienia mogłaby być pisownia podobnie brzmiących nazw części katechizmu: Cztery cnoty główne, Pięć przykazań kościelnych, Siedem sakramentów świętych i in. Na wszelki wypadek zasięgnąłem opinii u indologa, prof. Danuty Stasik z UW, a ona zajrzała do pracy swojego uniwersyteckiego kolegi, prof. Marka Mejora Buddyzm. Zarys historii buddyzmu w Indiach, gdzie znalazła interesujące Panią nazwy zapisane w całości małymi literami i bez cudzysłowu: cztery szlachetne prawdy (co prawda, na początku zdania, więc na pewno nie wiadomo), dwanaście członów łańcucha (tu na pewno małymi literami) i podobne. Jak widać, zwyczaj nie jest wykształcony, ale nie widać powodu, aby po polsku wszystkie człony nazwy pisać wielką literą (w takiej pisowni można upatrywać wpływ języka angielskiego).
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego