francuskie imiona złożone

 
francuskie imiona złożone
19.05.2009
Czy poniższa odmiana francuskich imion złożonych jest poprawna (odmiana tylko drugiego członu)? Jeśli tak, to jaka powinna być ich prawidłowa wymowa? Od czego zależy pisownia tych imion z dywizem lub bez dywizu (spotyka się wymiennie zapisy poniższych imion): Jean-Laurent [żan-lorą], Jean-Laurenta [żan-loren?], Jean-Laurentem [żan-lorenem?]; Jean Luc [żan-lik], Jean Luciem [żan-likiem]; Jean-Paul [żan-pol], Jean-Paulem (żan-polem)?
— lumay, internauta
1) W takich imionach na ogół odmieniamy tylko drugi składnik, np. Jean-Paula. Można też odmieniać oba człony, np. Jeana-Paula, ale formy takie są trochę kłopotliwe, zwłaszcza w języku mówionym.
2) W języku francuskim są imiona Jean, Paul, jest też imię złożone Jean-Paul, są więc Jean-Paul Sartre (filozof) i Jean Paul Gaultier (projektant ubrań).
Zapis stosowany w polskich tekstach jest zwykle zapożyczony z języka francuskiego, a w związku z tym problem użycia dywizu polega głównie na sprawdzeniu zapisu oryginalnego. Jeśli i tam występują wahania, wybierzmy zapis podawany przez wiarygodne źródła, np. encyklopedie.
3) W wymowie muszą występować warianty, ale żeby nie komplikować problemu, wymieniam tylko optymalne formy: Jean-Laurent [żan-lorą], Jean-Laurenta [żan-lorenta], Jean-Laurentem [żan-lorentem]; Jean Luc [żan-lik], Jean Lukiem [żan-likiem] (uwaga na pisownię); Jean-Paul [żan-pol], Jean-Paulem [żan-polem].
Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego