szereg

 
szereg
16.12.2011
W polskim wydaniu powieści Gangsterzy Klasa Östergrena tłumacz użył zdania: „Szereg okoliczności sprawił, że mogłem powrócić do tego, co wydarzyło się przed dwudziestu pięciu laty”. Razi mnie ta forma – napisałbym raczej „Szereg okoliczności sprawiło, że...”, podobnie jak powiedziałbym „Szereg pytań sprawiło mi trudność”, a nie „Szereg pytań sprawił mi trudność”. Proszę o opinię oraz zasygnalizowanie, jaką zasadą gramatyczną należy się tu kierować.
Istnieje tendencja, aby słowa szereg w znaczeniu 'znaczna liczba' używać z czasownikiem w rodzaju męskim, ale słowniki przeważnie jeszcze takiego użycia nie uwzględniły na prawach wariantu, więc ciągle „Szereg osób przyszedł” to w zasadzie błąd (chyba że chodzi o ludzi idących szeregiem). Tendencja ta działa wyraźniej przy prepozycji czasownika, np. „(...) nastąpił szereg chaotycznych i okrutnych wydarzeń (...)” (Zbigniew Mikołejko, Żywoty świętych poprawione). Bodaj tylko w Innym słowniku języka polskiego PWN zanotowano funkcjonowanie słowa szereg w znaczeniu liczebnikowym i w składni typowo rzeczownikowej, co zilustrowano przykładem: „Nie wyjaśniony został cały szereg okoliczności”. Ten argument za męskorodzajowym szeregiem jest w moich ustach jednak dość słaby, gdyż... słownik ukazał się pod moją redakcją.
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego