upatrywać – co czy czego?

 
upatrywać – co czy czego?
5.10.2012
W Słowniku poprawnej polszczyzny PWN (2004) w haśle upatrywać można przeczytać o znaczeniu 'doszukiwać się': „ktoś upatruje kogoś, coś – w kimś, w czymś: Upatrywała w nas swoich wrogów”. Nieco lepszy przykład ze starego SPP (1973): „Upatrywał w nim swego zbawcę” i z SJP pod red. W. Doroszewskiego: „(…) skłonny był upatrywać symptomy poważnej (…) choroby”. A oto przykład z USJP PWN: „W niedyspozycji żołądka upatrywał symptomów poważnej choroby”. Czy nie powinno być: „upatrywał symptomy”?
Upatrujemy coś w jakiejś osobie lub sytuacji (tzn. dostrzegamy coś lub doszukujemy się czegoś w niej) albo upatrujemy kogoś lub czegoś (tzn. wytężamy uwagę w oczekiwaniu, że zobaczymy tę osobę lub rzecz). Zgodnie z tą zasadą przykład podany w słowniku Doroszewskiego jest poprawny.
Mirosław Bańko, Uniwersytet Warszawski
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego