na co dzień
  • pójść na całość
    4.03.2012
    Dzień dobry,
    w pewnym wywiadzie pani językoznawczyni z UW powiedziała, że nie używa zwrotu pójść na całość ze względu na jego pochodzenie i pierwotne znaczenie, które już zostało zapomniane. Przyznaję, że sam tego znaczenia nie znam. Mógłbym poprosić o wyjaśnienie etymologii tego powiedzenia?
    pozdrawiam,
    Jarek Hirny
  • Tak na logikę
    12.10.2009
    Dzień dobry,
    zastanawiałam się ostatnio nad wyrazami krótkowidz i dalekowidz. Dlaczego krótkowidz? – krótko oznacza np., że widzi przez 5 minut, a nie że widzi blisko. Dlatego przeciwieństwo powinno brzmieć bliskowidz albo należy zmienić drugi wyraz na długowidz. Proszę o wyjaśnienie tych form. Wiem, że krótka może być spódniczka i krótka chwila, ale krótkowidz nie widzi daleko, czyli widzi blisko, tak na logikę.
    Pozdrawiam.
  • urodziny a dzień urodzenia
    27.04.2012
    Podczas pisania sprawdzianu mój syn (uczeń III klasy SP) w odpowiedzi na polecenie: „Napisz datę Twoich urodzin” napisał: 22.03. Nauczycielka uznała sposób wykonania polecenia niepoprawny: syn ograniczył się do podania dnia oraz miesiąca (twierdząc, że „urodziny są przecież co rok”), podczas gdy – zdaniem nauczycielki – aby polecenie mogło zostać uznane za wykonane w sposób prawidłowy, należało podać również rok urodzenia. Czy sposób wykonania polecenia przez syna można uznać za poprawny?
  • w Ursusie czy na Ursusie?
    18.03.2011
    Dzień dobry.
    Jedną z dzielnic Warszawy jest Ursus. Gdy chcemy tam dotrzeć mówimy: „Jadę na Ursus” czy „Jadę do Ursusa”? W przypadku Śródmieścia użycie sformułowania „Jadę na Śródmieście” oznaczałoby, że jadę w jego kierunku. A co w przypadku np. Ursusa, Mokotowa? „Jestem na Mokotowie, na Ursusie” jest powszechnie stosowane, ale czy poprawne?
  • imiona włoskie na -o
    24.03.2009
    Dzień dobry.
    Chciałbym uzyskać dodatkową poradę dotyczącą odmiany imion włoskich zakończonych na ‑o. Mianowicie Pan Jan Grzenia zaleca unikać odmiany imion mających swoje odpowiedniki w języku polskim (RomanoRoman, RobertoRobert). Co natomiast zrobić z imionami włoskimi mającymi swoje odpowiedniki w innych językach, np. angielskim (MarcoMarc), albo z imionami pochodzenia włoskiego praktycznie nieużywanymi w Polsce (LambertoLambert)?
    Pozdrawiam i dziękuję za odpowiedź.
    TS
  • samotne litery na końcach wersów
    1.12.2006
    Szanowni Panstwo,
    czy to prawda, że na stronach internetowych można zostawiać samotne pojedyncze litery na końcach wersów?
    Dziekuję za pomoc.
  • słowa jednoliterowe na końcu wiersza
    25.04.2010
    Szanowny Panie Profesorze!
    Słyszałam, że nie powinno się pozostawiać na końcu linijki pojedynczych liter: a, i, w, z itp. Czy zasada jest podobna w przypadku dwóch liter np. do, za, we, ze?
    Łączę wyrazy szacunku
    Agnieszka Oćwieja
  • Targówek, a co z przymiotnikiem?
    8.05.2018
    Jestem redaktorem portalu z warszawskiej dzielnicy Targówek i mam z pozoru proste pytanie: jaką poprawną postać ma przymiotnik utworzony od nazwy Targówek? My w portalu używamy najczęściej formy targówkowski, ale inni często (może nawet częściej) mówią i piszą targówecki, pojawiają się też m.in. przymiotniki targówkowy, targówczański, targówczany, targowiński , nie wspominając nawet o koszmarnym i z pewnością błędnym targowickim. Słowniki na ten temat milczą – więc jak to jest?
  • wszystko, co najlepsze
    18.12.2011
    Dzień dobry!
    Czy w wyrażeniach takich jak: wszystko co najlepsze, wszystko co na świecie najcenniejsze itp. należy stawiać przecinek między wszystko i co, czy też nie jest to konieczne?
    Dziękuję i pozdrawiam.
  • wyprowadzić kogoś na róg soboty
    14.05.2012
    Moje pytanie dotyczy powiedzenia wyprowadzić kogoś na róg soboty. Usłyszałem to u rodziny w Łomży, natomiast w Warszawie wszyscy zrobili wielkie oczy, kiedy to powiedziałem. Skąd to się wzięło i co oznacza? Chodzi o dzień tygodnia czy o miasto? Proszę o pomoc.
    Pozdrawiam,
    Ł.K.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego