starzy
  • UAM
    15.02.2010
    15.02.2010
    Jak należy wymawiać skrót UAM: literowo czy głoskowo?
  • udolny i nieudolny
    24.01.2013
    24.01.2013
    Moje uszanowanie!
    Chciałem zapytać o przymiotnik nieudolny. Jaki jest jego antonim? Nasuwa mi się udolny, ale czy kiedykolwiek istniało takie słowo? Jeśli tak, to w jakich okolicznościach wyszło z użycia?
    Pozdrawiam
  • ukośnik w funkcji nawiasów
    24.09.2002
    24.09.2002
    Spotykam się czasem z tekstami, w których zamiast nawiasów okrągłych () używa się ukośników. Kiedyś stare maszyny do pisania nie miały nawiasów okrągłych w zestawie czcionek, ale obecnie można je wpisać na każdym komputerze. Wobec tego czy używanie ukośników w miejsce nawiasów nie jest błędem?
  • upatrywać – co czy czego?
    5.10.2012
    5.10.2012
    W Słowniku poprawnej polszczyzny PWN (2004) w haśle upatrywać można przeczytać o znaczeniu 'doszukiwać się': „ktoś upatruje kogoś, coś – w kimś, w czymś: Upatrywała w nas swoich wrogów”. Nieco lepszy przykład ze starego SPP (1973): „Upatrywał w nim swego zbawcę” i z SJP pod red. W. Doroszewskiego: „(…) skłonny był upatrywać symptomy poważnej (…) choroby”. A oto przykład z USJP PWN: „W niedyspozycji żołądka upatrywał symptomów poważnej choroby”. Czy nie powinno być: „upatrywał symptomy”?
  • Uprzejmiejszy czy bardziej uprzejmy?

    9.12.2020
    9.12.2020

    Witam. Bardzo proszę o pomoc na temat stopniowania przymiotnika uprzejmy. Zrodziła się pomiędzy mną a córką dyskusja na temat stopniowania tego przymiotnika. ja uważam, iż poprawnym sposobem stopniowania jest uprzejmybardziej uprzejmynajbardziej uprzejmy, z kolei córka upiera się przy formie uprzejmyuprzejmiejszynajuprzejmiejszy.

  • uzasadnione sformułowanie
    22.02.2013
    22.02.2013
    Szanowni Państwo!
    Czy uzasadnione jest użycie sformułowania zabijać zwierzęta humanitarnie?
  • Wartość stylistyczna i pochodzenie końcówek mianownika liczby mnogiej rzeczowników męskich

    13.02.2021
    13.02.2021

    Jak to się stało, że w języku polskim wykształciły się aż trzy końcówki liczby mnogiej w rodzaju męskim: (1) osobowe i godnościowe -owie, (2) godnościowe bądź archaizujące -y/-i (zależnie od spółgłoski wygłosowej), wreszcie (3) zwykle deprecjacyjne i/lub nieżywotne -i/-y (zależnie od spółgłoski wygłosowej, z repartycją częściowo odwrotną niż w 2)

    Np. (1) aniołowie (2) anieli (3) anioły – w ost. przypadku akurat bez odcienia deprecjacyjnego.

    Dziękuję za naświetlenie tematu,

    Łukasz

  • Wart Pac pałaca…
    25.07.2002
    25.07.2002
    Co oznacza powiedzenie: „Wart Pac pałaca, a pałac Paca”? W jakim kontekście można się nim posłużyć?
  • wataha
    11.01.2011
    11.01.2011
    Witam,
    forma rzeczownika wataha w miejscowniku jako watadze jest albo kiedyś była forma poprawna?
  • wąty mieć
    19.06.2014
    19.06.2014
    Szanowni Panowie,
    chciałbym zapytać o bardzo nieformalny wyraz wąty czy też wonty używany często w kontekście pretensji, np. w zdaniu „Miał jakieś wąty/wonty”. Moje pytanie brzmi: jak brzmiałaby poprawna pisownia tego wyrazu i co można powiedzieć o jego pochodzeniu?
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego