interpunkcja

 
Tu znajdziesz informacje, w jakich sytuacjach stosować poszczególne znaki przestankowe, jakie mają inne zastosowania poza swoją podstawowa funkcją. Dowiesz się, gdzie postawić przecinek, kiedy lepiej użyć średnika, czy można pominąć kropkę, kiedy konieczny jest cudzysłów, jaką funkcję ma wielokropek. Jeśli chcesz, by twój tekst był właściwie zrozumiany, czytaj odpowiedzi naszych ekspertów.
  • Kropka na końcu pisma urzędowego
    29.06.2017
    Szanowna Redakcjo,
    odbywam staż w urzędzie miasta i gdy pisałam pismo przewodnie dotyczące zwrotu zaopiniowanej umowy, pouczono mnie, że nie powinnam stawiać kropki na końcu zdania, ponieważ całą wypowiedź kończy podpis pracownika. Czy jest to poprawne?
    Jak widać, nie zawsze należy słuchać się osób starszych i bardziej doświadczonych. Zdanie musi być zakończone kropką. Pani przełożony wiedział, że dzwonią, ale nie wiedział, w którym kościele – nie stawia się kropki po podpisie (jak również – nie stawia się przecinka po wyrażeniu typu Z wyrazami szacunku).
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Brak przecinka przed przydawką
    28.06.2017
    Proszę o wyjaśnienie, czy w zdaniu: Uczeń wzorowo wypełniał obowiązki wynikające ze Statutu Szkoły przed słowem wypełniał jest przecinek, czy nie.
    Z góry dziękuję za odpowiedź
    Anna Labuda
    Przecinek nie powinien się tu pojawić, gdyż wyrażenie wynikające ze Statutu Szkoły jest przydawką (a więc określeniem rzeczownika obowiązki), a nie dopowiedzeniem.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Przecinki
    27.06.2017
    Czy wszystkie przecinki w poniższym zdaniu są postawione zgodnie z zasadami interpunkcji?

    Nie trenował, a mimo to, wbrew zaleceniom, wziął udział w zawodach.
    Tak. Połączenie spójników a oraz mimo to, poprzedzane obligatoryjnie przecinkiem, przyłącza zdanie, którego treść jest niezgodna z tym, co można wywnioskować z wcześniejszego kontekstu. Pozostałe dwa przecinki wydzielają wyrażenie przyimkowe wtrącone w tok główny wypowiedzi.
    Adam Wolański
  • I dlatego
    27.06.2017
    Czy postawienie przecinka przed i dlatego w poniższym zdaniu jest błędem? Jaka zasada obowiązuje w tym przypadku?
    Tkaniny są odporne na ścieranie, i dlatego nadają się do intensywnego użytku.
    Dziękuję i pozdrawiam
    Monika Czech
    Postawienie przecinka w takiej sytuacji nie będzie błędem, jeśli w intencji nadawcy człon i dlatego nadają się do intensywnego użytku będzie miał charakter dopowiedzenia. Reguła ta dotyczy wszystkich wypadków, kiedy dopowiedzenie pojawia się po spójnikach łącznych bądź rozłącznych.
    Adam Wolański
  • Przydawka samodzielna czy niesamodzielna?
    26.06.2017
    Szanowna Redakcjo,
    często spotykam się z sytuacją mnożenia przymiotników przed rzeczownikiem i nieoddzielania ich przecinkami. Jak wiadomo, jest to uzasadnione wówczas, gdy przymiotniki nie są równorzędne. Niekiedy trudno jednak jednoznacznie je sklasyfikować, a ocena ich pozycji względem rzeczownika bywa raczej subiektywna. Czy zatem w zdaniu: […] aby sprowadzić tę fasadę do gładkiej pionowej powierzchni, do szklanej matowej płyty [...] słusznie nie wstawiono przecinków?
    Kłaniam się
    Iwona
    Swoisty test na samodzielność przydawki polega na tym, że opuszczamy kolejno każdą z przydawek i patrzymy, czy ma to wpływ na znaczenie pozostałego wyrażenia przymiotnikowo-rzeczownikowego. Jeśli brak określonych przydawek nie modyfikuje tego znaczenia, oznacza to, że przydawki te odnoszą się do rzeczownika w jednakowy sposób, a więc są równorzędne. I tak właśnie dzieje się w przytoczonym zdaniu, w którym obie przydawki określające rzeczownik powierzchnia oraz płyta powinny być oddzielone przecinkiem.
    Adam Wolański
  • Interpunkcja szeregu okoliczników
    26.06.2017
    Jak prawidłowo powinniśmy napisać: nieruchomość położona w Prądniku w gminie Zakrzew w powiecie radomskim w województwie mazowieckim czy może: nieruchomość położona w Prądniku gminie Zakrzew powiecie radomskim województwie mazowieckim, a może: nieruchomość położona w Prądniku gmina Zakrzew powiat radomski województwo mazowieckie? I czy wstawianie przecinków pomiędzy jednostkami samorządu terytorialnego (gmina, powiat, województwo) jest wymagane?
    Zasadniczo szeregu okoliczników jednej kategorii (oznaczających np. jedno miejsce lub jedną porę dnia), które stopniują dokładność danego przypadku, nie oddziela się przecinkami, por. np. Spotkanie odbędzie się we wtorek 27 maja wieczorem o godzinie dziewiętnastej. Analogicznie przecinków nie postawiłbym w zdaniu: Nieruchomość jest położona w Prądniku w gminie Zakrzew w powiecie radomskim w województwie mazowieckim. Każdy kolejny okolicznik uszczegóławia wartość pierwszego. Występuje też ścisłe powiązanie składniowe okoliczników. Należy się tu jednak zastanowić, czy aż takie wielostopniowe uszczegółowienie – idące od szczegółu do ogółu – jest uzasadnione. W Polsce są dwie gminy Zakrzew, więc na pewno potrzebne jest podanie informacji, iż chodzi o gminę w powiecie radomskim. Ale powiat radomski jest już tylko jeden.
    Sytuacja zmienia się, jeśli pomiędzy kolejnymi okolicznikami nie występują ścisłe powiązania składniowe, a dzieje się tak wtedy, gdy okoliczniki przyjmują formy mianownikowe. Wówczas mają charakter dodatkowego uzupełnienia. W takich wypadkach oddzielałbym je przecinkami: Nieruchomość jest położona w Prądniku, gmina Zakrzew, powiat radomski, województwo mazowieckie.
    Adam Wolański
  • Obecność lub brak kropki na końcu dedykacji
    26.06.2017
    Czy, umieszczając w książce taki oto wpis, powinnam postawić na końcu kropkę: Nagroda dla Jana Nowaka za bardzo dobre wyniki w nauce i wzorowe zachowanie ?
    Wpisywane odręcznie bądź typograficznie dedykacje, które mają formę zdań bądź równoważników zdań, nie wymagają kropki na końcu. Postawienie jej nie będzie jednak błędem. Może zresztą – jako że mamy do czynienia z sytuacją szkolną – postawić tę kropkę, by nie budzić u adresata dedykacji dysonansu poznawczego. W większości bowiem wypadków równoważniki zdania zamykamy kropką lub innym znakiem interpunkcyjnym, który może kończyć zdanie.
    Adam Wolański
  • Interpunkcja wyrazów i wyrażeń rozpoczynających dodatkowe wyjaśnienia
    26.06.2017
    Czy w zdaniu W końcu niby dlaczego mieliby to robić? po W końcu powinien pojawić się przecinek? Niestety nigdzie nie doszukałam się odpowiedzi na to pytanie.
    Pozdrawiam!
    Wyrażenia przyimkowe, partykuły, przysłówki, modulanty itp., które rozpoczynają dodatkowe wyjaśnienia, wprowadzając elementy zdania streszczające, prostujące, upraszczające, wyliczające itd., mają bardzo różną interpunkcję. Interpunkcja tej samej formy może być ponadto różna w zależności od tego, czy forma ta występuje na początku wypowiedzenia, czy w jego środku.
    Przytoczone w pytaniu zdanie jest ewidentnie kontynuacją wcześniejszej wypowiedzi. Stanowi rodzaj dopowiedzenia wprowadzonego po kropce lub innym znaku interpunkcyjnym kończącym wypowiedzenie. Gdyby składniowo stanowiło zdanie składowe wypowiedzenia złożonego, poprzedzone byłoby przecinkiem. Wyrażenie w końcu – mimo iż w głośnym czytaniu występuje po nim pauza oddechowa – nie wymaga natomiast w przywołanym kontekście zdaniowym zamknięcia przecinkiem.
    Adam Wolański
  • Kłopotliwe przecinki
    12.06.2017
    Jak powinna wyglądać interpunkcja w zdaniach, w których dwa okoliczniki są połączone spójnikiem łącznym lub rozłącznym, ale jeden jest w formie przysłówka (lub wyrażenia przyimkowego), zaś drugi w formie zdania podrzędnego (albo imiesłowowego równoważnika zdania)? Chodzi o zdania typu:

    1. Załatwimy to siłą lub idąc na układ.
    2. Zrobimy to jutro albo gdy będziemy mieli więcej czasu.
    3. Nie używaj tego w razie awarii i jeśli nie znasz się na tym.
    Wbrew zawartemu w pytaniu stwierdzeniu nie występują tu zdania, w których dwa okoliczniki są połączone spójnikiem łącznym lub rozłącznym (tudzież spójnikiem wyłączającym ani, który winien być użyty w zaprzeczonym zdaniu trzecim). We wszystkich trzech przykładach mamy do czynienia z wypowiedzeniami złożonymi. W przykładzie pierwszym doszło do elipsy zaimka przysłownego tak lub wyrażenia przyimkowego w taki sposób, na które to elementy padałby akcent zdaniowy i które wprowadzałyby zdanie podrzędne okolicznikowe sposobu poprzedzone przecinkiem (Załatwimy to siłą lub tak,/ w taki sposób, że pójdziemy na układ). W innej interpretacji imiesłowowy równoważnik zdania jest ekwiwalentem zdania współrzędnego: ...lub pójdziemy na układ. W przykładzie drugim wystąpiła elipsa zaimka wtedy (lub wówczas), a w przykładzie trzecim – wyrażenia przyimkowego w innej sytuacji, które to elementy w zdaniach neutralnych stylistycznie pełniłyby funkcję okoliczników w zdaniach głównych i wprowadzałyby poprzedzone przecinkami zdania podrzędne okolicznikowe – odpowiednio – czasu (Zrobimy to jutro albo [wtedy,] gdy będziemy mieli więcej czasu) oraz warunku (Nie używaj tego w razie awarii ani [w innej sytuacji,] jeśli nie znasz się na tym).
    W wyniku zastosowanych elips dochodzi do zbiegu elementów zdań, pomiędzy którymi przecinków się nie stawia. W wypadku zdania pierwszego działa reguła, która mówi, iż przecinka nie stawia się pomiędzy zwrotem imiesłowowym a bezpośrednio poprzedzającym go spójnikiem (lub zaimkiem względnym). W odniesieniu do zdania drugiego i trzeciego zachodzi podobna okoliczność: nie rozdziela się przecinkiem dwóch sąsiadujących spójników, spójnika i zaimka względnego oraz zaimka względnego i spójnika.
    Adam Wolański
  • Interpunkcja i typografia w dedykacji
    12.06.2017
    Mam problem z przecinkiem w krótkiej dedykacji – postawić go czy nie?

    Rodzicom, na pamiątkę
    tych pięknych chwil

    czy

    Rodzicom na pamiątkę
    tych pięknych chwil?
    Podstawową zasadą polskiej interpunkcji przy okoliczniku jest brak przecinka. Wynika to stąd, że na ogół pojedynczy okolicznik ma charakter integralny i jest konieczny dla zrozumienia całej struktury zdaniowej.
    W przytoczonym w pytaniu przykładzie tak jednak nie jest. Okolicznik jest wyraźnie dopowiadany do mocno wprawdzie eliptycznej, lecz zamkniętej i całościowej struktury składniowo-semantycznej, por. [Pracę tę dedykuję] Rodzicom. A zatem przecinek byłby w tym miejscu uzasadniony.
    Edytorstwo oferuje inne – wydaje się lepsze – rozwiązanie, które godzi zarówno kwestie poprawnościowe, jak i estetyczne. Zazwyczaj w takich wypadkach nazwę własną osobową adresata dedykacji składa się większym stopniem pisma (i/lub wersalikami) w osobnym wierszu, a dopowiedzenie nieco mniejszym stopniem pisma pod spodem. Przecinek w takiej sytuacji nie jest wymagany, ponieważ typograficzne środki wyrazu są dużo mocniejszym delimitatorem niż przecinek, por.

    JEAN STONE
    za wieloletnie i pełne oddania
    ulepszanie tego maszynopisu

    Podobnie można postąpić w omawianym tu wypadku, por.

    RODZICOM
    na pamiątkę tych pięknych chwil
    Adam Wolański
  • Przecinek przed nawet jeśli
    5.06.2017
    Gdzie należy stawiać przecinek w zdaniach zawierających frazę nawet jeśli, np. Nie przyjdę nawet jeśli będę mógł. Przed czy po nawet?

    Gdyby zdanie zawierało zaimek przysłowny wtedy albo wówczas, to nie miałbym wątpliwości, ale w tym przypadku nie jestem pewien.
    Sfrazeologizowane wyrażenie nawet jeśli (jeśliby, jakby, gdyby) wprowadza zdanie podrzędne i komunikuje, że to, o czym mowa w tym zdaniu, nie będzie miało wpływu na to, czego dotyczy zdanie nadrzędne. Całe takie wyrażenie poprzedza się przecinkiem.
    Adam Wolański
  • co – to, choć – to
    5.06.2017
    Szanowni Państwo,
    interpunkcja zdań, w których pojawia się wyraz to, nie daje mi spokoju… Oto kolejne przykłady, w których mam wątpliwości:
    Zgadza się, kończyliśmy teorię nakryć, a choć tego nie widać(,) to ostatnia strona to notatki z ćwiczeń.
    Co złego(,) to nie my
    I co jest ważne(,) to fakt, że nie była traktowana jako zagrożenie.

    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    We wszystkich trzech przykładach mamy do czynienia ze spójnikami skorelowanymi: raz ze spójnikiem choć – to i dwa razy ze spójnikiem co – to. Spójnik to przyłącza do zdań (lub ich ekwiwalentów) z zaimkami względnymi lub innymi spójnikami zdania (lub ich ekwiwalenty) wyrażające różne relacje w zależności od sensu tych zaimków czy spójników. Obie części wypowiedzenia oddziela się przecinkiem (rzadziej myślnikiem), który stoi przed to.
    Adam Wolański
  • Zdania rozdzielamy przecinkiem
    15.05.2017
    Mam pytanie odnośnie zdania: Kodeks postępowania określa, kim jesteśmy – czy w tym zdaniu powinien występować przecinek?

    Z góry dziękuję za odpowiedź.

    Pozdrawiam
    Remigiusz Bodzenta
    Tak, powinien być, gdyż oddziela on zdanie nadrzędne (Kodeks postępowania określa) od podrzędnego (kim jesteśmy).
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Nie jest ważne(,) skąd dokąd
    9.05.2017
    Szanowny Panie Doktorze,
    dziękuję za poradę dot. zdania Nie jest ważne(,) skąd dokąd. Zastanawiam się jednak, czy obaj myśleliśmy o konstrukcji tego samego rodzaju. Pańskie zalecenie brzmi tak, jakby chodziło o wypowiedzenie typu Nie jest ważne skąd, dokąd, gdzie, jak i dlaczego. Ja zaś myślałem o elipsie wypowiedzi w rodzaju Nie jest ważne, skąd dokąd się idzie. Ważne, którędy się idzie. Czy i w tym wypadku można mówić o niedostatecznej samodzielności fragmentu skąd dokąd?
    Czytelnik
    Przedstawiona w pytaniu interpretacja niczego nie zmienia w sprawie niesamodzielności przywoływanego tu fragmentu. Pokazuje natomiast, że wszelkie analizy składniowo-interpunkcyjne zdań eliptycznych, na dodatek wyrwanych z kontekstu – a to dlatego, że są konstruktami czysto teoretycznymi – nie mają sensu, ponieważ w zdania te są przede wszystkim niekomunikatywne, co czyni sprawę interpunkcji drugorzędną.
    Adam Wolański
  • Co się zowie i ile wlezie
    4.05.2017
    Szanowni Państwo,
    czy zwroty ile wlezie i co się zowie zaliczają się do grupy sfrazeologizowanych, których nie oddzielamy przecinkiem od reszty wypowiedzi?

    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    Moim zdaniem tak właśnie należy je traktować – nie mają one bowiem znaczenia czasownikowego: ile wlezie pełni funkcję przysłówka (‘bardzo dużo, bardzo mocno, bardzo intensywnie’), a co się zowie – partykuły (podkreśla ona trafność określenia tego, o czym mowa). Dlatego (nawet wbrew zapisom przykładów w niektórych słownikach) napisałabym: Wkuwał do kolokwium ile wlezie i Był to adorator co się zowie.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Mianowicie a przecinki
    4.05.2017
    Szanowni Państwo,
    chciałbym się dowiedzieć, czy zasadne są oznaczone przecinki w zdaniach:
    Mianowicie(,) jeśli k i n należą do L i k jest mniejsze w sensie zwykłym od n, to k jest mniejsze od n w sensie porządku w L.
    Mianowicie(,) czasem okazuje się, że szukany obiekt jest właśnie takiej postaci.

    W obu przypadkach słowo mianowicie jest oczywiście nawiązaniem do wcześniejszej treści. Wydaje mi się, że przecinki są tu zbyteczne.

    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    Tak, przecinki są tu zbyteczne. Po mianowicie można postawić dwukropek lub nie stawiać żadnego znaku interpunkcyjnego.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Przecinek przed rozbudowaną przydawką
    4.05.2017
    Szanowni Państwo,
    czy w zdaniu: Pierwszym argumentem, potwierdzającym słuszność tezy, jest książka Hemingwaya… powinny być dwa przecinki (wtrącenie) czy żaden?

    Dziękuję za odpowiedź.
    Przecinek miałby tu rację bytu, gdyby element potwierdzającym słuszność tezy był dopowiedzeniem, czyli gdyby można było go pominąć bez uszczerbku dla sensu zdania. Tak chyba nie jest – chodzi bowiem o argument, który potwierdza słuszność tezy, a nie o jakiś argument, który zresztą potwierdza słuszność tezy. Przecinek jest więc raczej zbędny.
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
  • Lemat K.–Z.
    18.04.2017
    Szanowni Państwo,
    jak należy zapisywać inicjały w takich połączeniach, w których pochodzą one od dwóch osób? Np. lemat Kuratowskiego-Zorna, lemat Borela-Cantellego: lemat K.-Z., B.-C. czy K.Z., B.C.?

    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    Uchwała ortograficzna nr 12 Rady Języka Polskiego w sprawie pisowni inicjałów – przyjęta 7 maja 2004 r. – nakazuje pomijanie łącznika w inicjałach imion dwu- i wieloczłonowych oraz nazwisk dwuczłonowych (podobnie jak w skrótowcach). Poprawny zapis wedle uchwały RJP to np. T.D.M. (= Tadeusz Dołęga-Mostowicz), Z.K.S. (= Zofia Kossak-Szczucka).
    Wielokrotnie krytycznie odnosiłem się do postanowień zawartych w powyższej uchwale (m.in. w Edycji tekstów, s. 89). Inicjały imion i/lub nazwisk to nie są skrótowce (w polskiej ortografii w skrótowcach nie stosuje się kropek), a brak dywizu może utrudniać interpretację skrótu, por. np. H.-G. Gadamer (= Hans-Georg Gadamer), H.G. Michalak (= Hubert Grzegorz Michalak), A.-M.R. Nicholson (= Anne-Marie Rose Nicholson), A.M. Jopek (= Anna Maria Jopek). Pisownia z dywizem ma oparcie w praktyce edytorskiej.
    Jeszcze innego rodzaju zagadnieniem jest sprawa pisowni rozmaitych nazw, terminów itp., w których skład wchodzą nazwiska dwóch lub większej liczby osób (założycieli, odkrywców, twórców, wynalazców itd.). Normy interpunkcyjne zalecają użycie dywizu. Normy edytorskie natomiast nakazują użycie znaku półpauzy (bez spacji), por. np. choroba Heinego–Medina, prawo Bouguera–Lamberta–Beera, słownik Karłowicza–Kryńskiego–Niedźwiedzkiego. Chodzi tu o typograficzne podkreślenie, iż nie mamy do czynienia z nazwiskiem dwuczłonowym, jak np. w zapisie: pierwiastek Skłodowskiej-Curie, lecz właśnie z nazwiskami różnych osób. Owo rozróżnienie w zapisie konsekwentnie stosują renomowane wydawnictwa polskie i zagraniczne.
    Reasumując, przy zapisie z użyciem inicjałów terminów typu lemat Kuratowskiego-Zorna czy lemat Borela-Cantellego trzeba przyjąć określoną konwencję (lemat K.Z. lub lemat K.-Z., lub lemat K.–Z.) i konsekwentnie ją stosować w danej publikacji lub cyklu publikacji.
    Adam Wolański
  • Skąd dokąd
    18.04.2017
    Szanowny Panie Doktorze,
    dziękuję za poradę http://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/Interpunkcja-quasi-zdan-podrzednych;17610.html. Rozjaśniło mi to sytuację. Niemniej w niektórych przypadkach nadal nie potrafię ocenić, czy dana konstrukcja quasi-podrzędna jest dostatecznie „samodzielna znaczeniowo” i chciałbym to skonsultować. Takim przykładem jest zdanie: Nie jest ważne, skąd dokąd. Czy przecinek jest postawiony poprawnie?

    Z wyrazami szacunku
    Czytelnik
    Zrekapitulujmy pokrótce ustalenia zawarte w powołanej w pytaniu poradzie. Otóż o samodzielności znaczeniowej bądź jej braku przesądza status wyrazów towarzyszących zaimkowi względnemu. Status tych wyrazów wynika z ich właściwości semantycznych. Wedle tego kryterium dzielimy elementy leksykalne na autosemantyczne (samoznaczące) i synsemantyczne (współznaczące). Te drugie nie są samodzielne znaczeniowo i nie mogą w wypowiedzeniu pełnić funkcji równoważników. I tak jeśli zaimkowi względnemu towarzyszą wyrazy niesamodzielne znaczeniowo (jak przyimki, spójniki i partykuły), przecinka nie postawimy. Jeśli natomiast po zaimku wystąpią wyrazy samodzielne znaczeniowo, przecinek jest konieczny.
    W przytoczonym przykładzie nie mamy do czynienia z sytuacją, że po zaimku względnym skąd występuje wyraz samodzielny znaczeniowo o innej, nierównorzędnej funkcji. Owszem, zaimek dokąd jest samodzielną pod względem znaczenia częścią mowy, lecz w omawianym tu przypadku oba zaimki pełnią tę samą funkcję, por. Nie jest ważne skąd : Nie jest ważne dokąd. Nie towarzyszy im żaden inny wyraz samodzielny znaczeniowo. Dlatego też nie postawimy przed nimi przecinka, natomiast je same rozdzielimy tym znakiem interpunkcyjnym, tak jak rozdzielamy połączone bezspójnikowo jednorodne części zdania.
    Adam Wolański
  • Przecinek
    10.04.2017
    Czy w zdaniach typu: Myślał, że ta praca pomoże mu spełnić marzenia i że dzięki niej stanie na nogi należy postawić przecinek przed drugim że?
    Czy zasadę dotyczącą tego zagadnienia znajdę w jakimś słowniku? I czy właściwie zapisałam pierwsze zdanie mojego pytania?

    Dziękuję
    W przytoczonym wypowiedzeniu przecinek przed drugim że nie powinien się pojawić, gdyż element że dzięki niej stanie na nogi jest współrzędny wobec zdania że ta praca pomoże mu spełnić marzenia. Inaczej mówiąc: oba zdania składowe (zarówno: że ta praca pomoże mu spełnić marzenia, jak i: że dzięki niej stanie na nogi) są podrzędne wobec zdania pierwszego (myślał) – myślał (co?) → że ta praca pomoże mu spełnić marzenia (i co jeszcze myślał?) → i że dzięki niej stanie na nogi. Zdań współrzędnych połączonych spójnikiem i nie oddzielamy przecinkiem (por. Jadł i czytał gazetę. Szedł i rozmyślał).
    Zasady interpunkcyjne są opisane m.in. w Wielkim słowniku ortograficznym PWN pod red. E. Polańskiego (http://sjp.pwn.pl/zasady), a także w słownikach interpunkcyjnych (np. autorstwa J. Podrackiego).
    Katarzyna Kłosińska, Uniwersytet Warszawski
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego