ludzie

Wielki słownik ortograficzny PWN

ludzie ludzi, ludź•mi
git-ludzie git-ludzi
ludzie nietoperze ludzi nietoperzy

Słownik języka polskiego PWN

ludzie forma liczby mnogiej rzeczownika człowiek.
lud
1. «warstwa społeczeństwa utrzymująca się z pracy fizycznej; dawniej głównie ludność wiejska»
2. «zbiorowisko ludzkie, tłum»
3. «ludzie żyjący na tym samym obszarze, mający wspólną kulturę i język, ale niemający świadomości narodowej ani tradycji państwowej»
biały człowiek «człowiek o białej skórze, w odróżnieniu np. od człowieka czarnoskórego lub o skórze żółtej»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

lud
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego